
ကုသိ၄တိုင်းတွင် ယဉ်ကျေးမှုနှင့်ဓလေ့ထုံးတမ်းများကြွယ်ဝသောမြို့တော်တစ်ခုရှိသည်။ ထိုမြို့တော်ကို “ဗာရာဏသီ” ဟုခေါ်သည်။ ထိုမြို့သည် လူများစွာနှင့် စည်ကားသိုက်မြိုက်ကာ စီးပွားရေးအလွန်တိုးတက်သည်။ အလွန်ဝေးကွာသော အတိတ်ဘဝတစ်ခုတွင် ဘဝသစ်ကိုရယူခဲ့သော ဗောဓိသတ်သည် သူဌေးဖြစ်ပြီး လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းက လက်ခံထားသော “ဗြာဟ្ម**” တစ်ဦးအဖြစ် အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုဗြာဟ្ម**တွင် ရှိသော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ “စိတ်ခံစားမှု” ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အလွန်စိတ်ဆိုးလွယ်ပြီး မကျေနပ်မှုများ ပေါ်လာသည့်အခါ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်တတ်သည်။ သူ၏ အလောဘကြီးမှုနှင့် မာနကြီးမှုတို့သည် အခြားသူများ၏ အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများအား အနိုင်ကျင့်ရန်နှင့် သူ၏ဆန္ဒများကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်အတွက် သူ၏ ရာထူးနှင့် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုသည် သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးကိုလည်း ပျက်စီးစေခဲ့သည်။ သူ၏ ဇနီးသည် သူ၏ အလောဘကြီးမှုနှင့် မာနကြီးမှုကြောင့် အလွန်ပင် ပင်ပန်းဆင်းရဲခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဇနီးသည် သူ့ကို စွန့်ခွာသွားခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုသည် သူ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် ဆွေမျိုးများအားလည်း ဝေးကွာသွားစေခဲ့သည်။ သူသည် အထီးကျန်နှင့် မပျော်မရွှင်ဘဝသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
တစ်နေ့တွင် သူသည် ရဟန်းတစ်ပါးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ရဟန်းသည် သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ၏ အကြောင်းရင်းကို နားလည်စေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ရဟန်းသည် သူအား သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ကျင့်သုံးရန်နှင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန် သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ သူသည် ရဟန်း၏ သင်ကြားမှုများကို နာခံပြီး သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ကျင့်သုံးခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန်နှင့် သူ၏ ဒေါသကို ငြိမ်းအေးစေရန် သင်ယူခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများအား ပိုမို၍ ကရုဏာစိတ်ထားရန်နှင့် သူ၏ အလောဘကြီးမှုနှင့် မာနကြီးမှုကို လျှော့ချရန်လည်း သင်ယူခဲ့သည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် သူ၏ စိတ်ဆိုးလွယ်မှုနှင့် မကျေနပ်မှုများမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ပိုမို၍ ပျော်ရွှင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ရရှိခဲ့သည်။ သူ၏ အိမ်ထောင်ရေးကိုလည်း ပြန်လည် ထူထောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သူ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် ဆွေမျိုးများလည်း သူ့ထံသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ သူသည် သူ၏ ဘဝတွင် အလွန်ကျေးဇူးတင်ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အခြားသူများအား သတိပဋ္ဌာန်တရားကို ကျင့်သုံးရန်နှင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ရန်လည်း ကူညီပေးခဲ့သည်။
ဤဇာတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အား စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်း၏ အရေးပါပုံကို သင်ကြားပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပိုမို၍ ပျော်ရွှင်ပြီး ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝကို ရရှိနိုင်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အခြားသူများနှင့် ပိုမို၍ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကိုလည်း တည်ဆောက်နိုင်သည်။
— In-Article Ad —
“စေတနာရှင် လူတို့ကား၊ မည်သည့် အသက်မဆို အချင်းချင်း ကူညီဖေးမကြရမည်။ ကိုယ်ကျိုးကို မငဲ့ကွက်၊ သူတစ်ပါး၏ ဒုက္ခကို မိမိ၏ ဒုက္ခအဖြစ် ခံယူ၍ ကရုဏာတရားကို ကျင့်သုံးလျှင်၊ ထိုသူကား မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် ပြည့်စုံမည်။”
ပါရမီ: เมตตาบารมี (เมตตาธรรม)
— Ad Space (728x90) —
472Dvādasanipātaမဟာကိန္နရ ဇာတ်တော် မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတော်၌ သီတင်းသုံးတော်မူစဉ်၊ ဒေဝဒတ်...
💡 အချစ်ဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ကောင်းမြတ်သော်လည်း မတရားသော အပြုအမူနှင့် ပေါင်းစပ်လျှင် ဆိုးရွားသော အကျိုးဆက်များကို ဖြစ်စေနိုင်၏။ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားကို အရင်ဆုံး ကြည့်ရှုသူတို့မှာ အခြားသူများကို ထိခိုက်နစ်နာအောင် ပြုမူတတ်ကြသည်။ ထိုသူတို့မှာ နောက်ဆုံးတွင် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဒုက္ခရောက်ရ၏။
235Dukanipātaမဟာကပိမင်းနှင့် မျောက် ခေတ်အခါတုန်းက၊ သာသနာတော်ထွန်းကားတော်မမူသေးသော ကာလဝယ်၊ ဟိမဝန္တာ အရပ်ဝယ်၊ နန်း...
💡 ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် သစ္စာတရားသည် အောင်မြင်မှု၏ အဓိကသော့ချက်များ ဖြစ်သည်။
90Ekanipātaသစ္စာရှိကြေးမုံရှေးဂင်္ဂါမြစ် အနီးတွင် မင်းနေပြည်တော်ကြီး တစ်ခု ရှိလေ၏။ ထိုမင်းနေပြည်တော်ကို ဥက္ကလာမ...
💡 သစ္စာတရားသည် အမှန်တရားကို ထင်ရှားစေပြီး ကိုယ်ကျင့်တရားကို မြှင့်တင်ပေးသည်။
83Ekanipātaဘုရားလောင်း မျောက်မင်းရှေးသောအခါက ဟိမဝန္တာတောအုပ်ကြီးအတွင်း၌ မဟာသမုဒ္ဒရာကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်သော မြစ်ကြီ...
💡 အများအကျိုးအတွက် မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကိုပင် ပေးလှူရဲသော စိတ်သည် အလွန်မြတ်ပါသည်။
84Ekanipātaဘုရားလောင်း ဥဒိန်နရ ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိပြည်တွင် မဟာသမ္မတမင်းတို့၏ သားတော်ဖြစ်သော ဥဒိန်နရမင်းသည် ထီ...
💡 အများအကျိုးအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ ကူညီတတ်သော စိတ်သည် မြတ်သောတရားဖြစ်သည်။
94Ekanipātaအရှည်ဆုံးသော ခရီးရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်အနီး ပင်လယ်ပြင်ကြီးတစ်ခု အနီးအနားတွင် လွန်စွာလှပသော သစ်ပင...
💡 သည်းခံခြင်းနှင့် ပညာပါရမီသည် အခက်အခဲကို ကျော်လွှားရန် အကောင်းဆုံး လက်နက်များ ဖြစ်သည်။
— Multiplex Ad —